Bruno Fernandes: is de vorm van de Man Utd-aanvoerder een symptoom of juist de oorzaak van hun slechte resultaten?

Bruno Fernandes heeft in 335 wedstrijden voor Manchester United al 111 doelpunten gemaakt, maar zijn huidige seizoen valt sterk tegen. Het is pas zeven weken geleden dat hij in het Manchester Opera House sprak over zijn trots op de PFA Player of the Year-prijs voor 2025-26.

De Manchester United-captain had die prijs al eerder gewonnen als Premier League-speler van het jaar en van de Football Writers, als erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg. Fernandes scoorde negen keer en leverde 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat tot dan toe werd gedeeld door Thierry Henry en Kevin De Bruyne.

In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was Fernandes goed voor 12 van de 21 doelpunten van United, hetzij als scorer, hetzij als maker. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar Europa’s elite-clubcompetitie, na twee jaar afwezigheid, speelde de 31-jarige een hoofdrol bij negen van de twaalf treffers.

Statistisch was dat opmerkelijk. Het deed denken aan Eric Cantona in het landskampioenschap van 1995-96, toen hij zes wedstrijden achter elkaar scoorde, waarvan vijf keer in een wedstrijd waarin United slechts één keer trof.

“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.

Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, voor een club, voor de fans. Er is niets specialer dan dat.”

Een opvallend mindere start

Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend. Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van United elke minuut gespeeld. Hij staat op drie doelpunten en één assist, allemaal tegen Ipswich, de tweede wedstrijd van het seizoen en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.

Vorig seizoen scoorde hij in de eerste zes wedstrijden twee keer en leverde hij geen enkele assist. Toch zijn de cijfers nu beter. Destijds speelde Fernandes wel in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.

Dit seizoen zet hij gemiddeld 3,3 schoten per wedstrijd, het op één na hoogste aantal uit zijn tijd bij de club. Zijn beste jaar was 3,5 in 2020-21. Tegelijk staat hij op een gedeelde op een na laagste gemiddelde voor schoten op doel, namelijk 0,8. Zijn chancecreatie (gemiddeld 2,5 per wedstrijd) is ook de op een na laagste van zijn tijd op Old Trafford en ligt ver onder de 4,0 van vorig seizoen.

Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de Ipswich-verdediging. Fernandes creëerde vorig seizoen gemiddeld één grote kans per wedstrijd.

Deze cijfers, en zijn algemene betrokkenheid, verklaren misschien voor een deel waarom United pas zes punten heeft uit zes wedstrijden. Het is de slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.

Maar is Fernandes de oorzaak van het malaise bij United, of een symptoom ervan?

Twijfels over fitheid

Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-duel met Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige Sporting-speler “pijn doorbijt”.

Toch was Fernandes fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de uitgebreide break. Daarvoor speelde hij de volledige 90 minuten bij de 4-0 overwinning op de Azerbeidzjaanse kampioen Sabah FK in de Champions League.

United-trainer Michael Carrick ziet er geen probleem in, nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.

“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.

Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.

Hij is er grotendeels overheen, was vanmorgen in de training erg scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”

Het ontbreken van Sesko en Casemiro

Aan het eind van vorig seizoen, toen Fernandes op zijn productiefst was, stond Benjamin Šeško regelmatig als spits op nummer negen, terwijl de Braziliaanse veteraan Casemiro het anker vormde op het middenveld van United.

Van de negen competitiedoelpunten die Šeško in 2026 scoorde, bereidde Fernandes er vier voor. Bovendien gaf Fernandes vanaf 1 februari vier van de laatste vijf doelpunten van Casemiro voor United een assist.

Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Šeško en Casemiro wordt gemist.

Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de lage looptijdcijfers van United komen doordat de 34-jarige deze zomer naar Inter Miami is vertrokken. Zijn positiespel en spelinzicht blijven van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen, omdat hij erop kon vertrouwen dat United bij balverlies in de omschakeling niet overspeeld zou worden.

Wat Šeško betreft: zijn recente scheenbeenblessure verlengt alleen een gebrek aan betrokkenheid dat zwaar voelbaar is, en waarvoor nog geen einddatum bekend is.

De clubleiding negeerde deze zomer het geroep om extra aanvallende versterking en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.

Maar een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als spits in te zetten, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd bij Hull een enkelblessure opliep.

Matheus Cunha kreeg de rol in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep weg, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield. Het duo vond nooit een effectieve manier om dat op te lossen.

Voor Fernandes voelt dat beperkend. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar zijn beslissingen lijken wel te worden beïnvloed.

In het weekend tegen Tottenham had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om één pass te geven.

Carrick zei op maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in zijn elftal heeft. Maar hij plaatste zoveel kanttekeningen dat het duidelijk is dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten opkomt.

Toch moet United beter gaan spelen, en dat betekent dat Fernandes ook beter moet gaan spelen.

“Bruno is een topspeler”, zei Carrick.

“Soms lopen dingen gewoon niet mee. Soms heb je een periode waarin het tegenzit.

Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club, en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar twijfel ik niet aan.”